آمد ، گفت قوله تعالى : رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ . « 1 » الاية . گفت اى بار خدايا مرا پادشاهى دادى بر بندگان خويش و مرا علم خواب دادى « 2 » و علم شريعت و مملكت دادى ، و علم پيشينيان دادى ، و آفريدگار آسمان و زمين توى ، و معين و ناصر من درين جهان و در آن جهان توى . مرا مرگ ده باسلام وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ « 1 » روز قيامت مرا بنيكان در رسان يعنى پيغمبران . و اصل اين آن بود كه - برادرانش گفته ] a 56 [ بودند كه او پادشاهى و مملكت يافت روز قيامت با ايشان خيزد و از جمع انبياء جدا ماند . يوسف اين بشنيده بود بدين معنى دعا كرد و معنى اين آن بود : يؤدّى مسلما يعنى السلامة من المملكة « 3 » فى الدنيا - ديگر معنى آن بود كه يؤدى مسلما فى زمرتهم لا فى زمرة الظّلمة و الا كما قال النبى عليه السلم و احشرنى فى زمرة المساكين . ديگر معنى آنست كه آل ابراهيم را عليه السلم مسلم خواندندى ، نبينى كه حق تعالى گفت : حَنِيفاً مُسْلِماً « 4 » . خبر از ابراهيم است عليه السلم ، يوسف گفت اى بار خدايا مرا از جملهء آل ابراهيم كن نه از جملهء وليد ريّان . آن‌گاه برادران يوسف پس يكديگر پيغامبرى مىيافتند ، و نسل پيوسته گشت ايشان را ، تا وقت موسى دوانزده سبط كشتند ، و حق تعالى ايشانرا اسباط خواند و اصل آن از بسيارى فرزندان ايشان بود . و اللّه اعلم . قصه سى و پنجم در معنى آية : فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبابِ « 5 » . گفتند عبرت آن بود كه از برادران يوسف تواضع پديد آمد ، يوسف

--> ( 1 ) - يوسف 101 ( 2 ) - آموختى ( 3 ) - المهلكة ( 4 ) - آل عمران 67 ( 5 ) - يوسف 111